The Soul Of Devil.นักเพนจรไร้สังกัดของชีวิต

2007/Feb/24

"เหล่าพลร่ม สืบเนื่องมาจากทหารพราน จากฟ้าทะยาน ลงสู่ที่หมายพิฆาตไพรี อันความตายไม่เคยไหวหวั่น ดวงชีวันนั้นเรายอมพร้อมกันพลี เหมือนดั่งพญาปักษี ล้วนแรงฤธีฝีมือเกรียงไกร..."

เพลงมาร์ชพลร่มที่จำได้ก้องกังวานในหู ร่างกายที่จำสัมผัสตลอดการฝึกได้เหตุการณ์ที่ผ่านมา เริ่มเลือนลางลงบ้าง แต่ผิวตอนนี้ยังดำตอกย้ำถึงเหตุการณ์ที่เราเคยผจญกัน แม้จะต่างมหาลัย ต่างจังหวัด ต่างศาสนา ต่างวิธีกิน(มีมังสวิรัตด้วย) ต่างเพศ(เพศที่3ก็มี) แต่เราก็ได้ร่วมทุกข์ร่วมสุข ฝึกฝนในการโดดร่มครั้งนี้ร่วมกัน

จากวันคืนเดือนเพ็ญสู่คืนเดือนมืด จากความหนาวเย็นสะท้านสู่ค่ำคืนร้อนระอุ จากที่ไม่เป็นสู่การรู้ระดับหนึ่ง จากไม่เคยรู้จักกลับเป็นเพื่อนสนิทกันได้

ผมเองเล่าเรื่องราวไม่ค่อยเก่ง อาจจะไม่อารมณ์ที่แท้จริงที่พบมาให้ผูอ่านได้รู้สึกจึงได้แค่จดเหตุการณ์สำคัญในแต่ละวันมาเล่าให้ทุกทานอ่านกัน เหตุการณ์ในแต่ละวันมีเหตุการณ์ปลีกย่อยมากมายที่เล่าได้ไม่หมด ถึงกระนั้นผมจะขอเล่าให้ทราบเท่าที่ทำได้ให้ผู้ที่อยากรู้ว่าเรา380กว่าชีวิตเจออะไรกันมา

ปี4พลัด5+พาราเซลรุ่นที่17/49 กองพัน41(กองพันลูกผู้ชาย โหดสุดในเขาชนไก่) ห้วงฝึกภาคสนาม2-8ก.พ. พาราเซล8-14ก.พ. รวม13วัน12คืน ณ เขาชนไก่

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

วันที่1

เป็นครั้งที่3ของการไปเขาชนไก่แล้วสิ เมื่อมาถึงด้านหน้าสวนเจ้าเชตุ เราเดินเท้าเข้าไปก็ราวๆตี5ได้กระมั้ง เด็กปีสองปีสาม(ที่น่าจะเป็นปีแรกที่ไปกระมั้ง ใส่สายโยงบ่ากันตั้งแต่ยังไม่ไปซะส่วนใหญ่)ยืนบริเวณด้านนอกโรงอาหารเต็มไปหมด จัดข้าวของกบ้าง บางคนซื้อของจากแผงหน้าโรงอาหารบ้าง บางคนก็พูดคุยกัน(หนวกหูมากๆ - -*) เราเข้าไปนั่งในโรงอาหารมองหาปี4ด้วยกัน แต่หาไม่เจอนอกจากเรา2คนแฮะ ไหนๆไม่เจอใครอีก ข้าน้อยก็เดินออกไปดูที่แผงเผื่อมีของขาด เออ...แฮะ! ลืมเอาช้อนมานิหว่า(อาวุธหลักประจำกายนะนี่+ +) ป้าร้านข้าวเดินมาถามจะเอาอะไรไหมก็เลยกินซะหน่อย .......... ท้องฟ้าเริ่มเป็นสีม่วงน้ำเงิน ข้าวพึ่งทานเสร็จก็มีปี4มาบ้างแล้ว(ถึงจะไม่ใช่มหาลัยเดียวกัน)แบกกระเป๋าเข้ามานั่งด้วยกระจุกรวมกัน สั่งข้าวกินกันบ้าง แต่พอข้าวแตะโต๊ะปุ๊บ ครูฝึกก็เดินมาบอกให้ไปจัดแถวได้แล้ว เอาล่ะสิ ไงดี นั่งกินต่อไปแหละ แน่ละ กว่าปี2-3จะซาออกไปเราก็ทานเสร็จกันแล้วก็ออกไปรวมแถวทีตอนนี้ก็มากันเยอะแล้ว ตอนนี้ทุกคนเดินเข้าแถวแยกตามชั้นปีซึ่งก็มีหลงกันบ้างเพราะชั้นปีที่เย็บไม่ตรงของตัวเองพาลทำให้คนที่ตามงงไป แล้วก็มีการเช็คคนตามสถานศึกษาก่อนขึ้นรถ กว่าจะจะออกรถได้ก็ราวๆ7โมง รถออกเดินทางเข้าสู่เมืองกาญจนบุรีราว9โมง แต่เราต้องจอดรถพักที่หน้ารร.อะไรไม่รู้ด้านซ้ายของรถ เด็กประถมจำนวนคนน่าจะห้องนึงได้ (คงจะ)กำลังเรียนพละอยู่เพราะเห็นวิ่งไปมาหลายรอบใส่เสื้อกันหนาวกางเกงวอร์มกันหมด นั่งรอไปเรื่อยๆก็มีคนไปถ่ายเบา-หนักที่ป่า(แล้งๆในฤดูหนาวที่ไม่ต่างจากเขาชนไก่)ข้างๆด้านขวาของรถ มีผู้หญิงขี่รถมอไซต์ผ่านมาต้องเอามือปิดหน้าด้านที่พวกนั้นยิงกระต่ายกัน(- -) ซักพัก(เป็นชั่วโมง)ก็ออกเดินทางต่อเข้าศูนย์ฝึก ลงรถทำพิธีสักการะและเปิดผลัดฝึกนั้นๆที่หน้าพระบรมรูปร.7เสร็จเราก็ขึ้นรถเข้าสู่ที่ตั้งกองพันประจำที่ค่อนข้างจะอยู่ลึกสุดของกองพันอื่นๆ...และแล้ว เมื่อเราก้าวเท้าลงจากรถ สัมผัสถึงแดดที่ร้อนแต่ลมที่พัดมากลับเย็นแห้ง ทางขวาของเราเป็นฝายน้ำขนาดหนึ่ง(อยากรู้เป็นไง ดูพระนเรศวรแล้วมองหาแม่น้ำสโตง เพราะเค้าใช้ที่ตรงนี้ถ่าย)มีหอโรยตัวทางดิ่งติดน้ำด้วย ด้านหน้าห่างไปราว50เมตรมีพวกผลัดก่อนหน้านั่งตะโกนข่มเราตลอด(ด้วยคำพูดที่รู้กันอยู่) เมื่อเราได้กระเป๋าครบ หมวกแดงแห่งหน่วยสงครามพิเศษ(มันมาแล้ว) มาถึงก็สั่งเราจัดแถว แน่นอน...พึ่งลงมาหมาดๆ เอ๋อซะส่วนใหญ่ ก็โดนสั่งให้หมอบคลุกฝุ่นประเดิมซะ ตามด้วยกอดคอลุกนั่งพลางพวกผลัดเก่าขึ้นรถ เมื่อพวกนั้นขึ้นเสร็จก็โดนสั่งให้เอากระเป๋าชูขึ้นเหนือหัว (บ้าหอบฟางซวยตอนนี้แหละ) เดินฝ่าลมทะเลทรายพลาง เมื่อเดินไม่พร้อมจึง ....หมอบ!! หงายหน้า!! ชูกระเป๋า!! แล้วให้จดจำคำพูดประจำกองพัน!! ความทุกข์ที่เกินทน จะหลอมคนให้ทนทาน กองพันลูกผู้ชาย เอี้ยๆๆ!!เสร็จแล้วจึงให้ยืนชูกระเป๋าพร้อมกับให้วิ่งไปจัดแถวไปจนถึงกองพัน เมื่อมาถึงกองพันก็เริ่มแยกจัดหมวดหมู่หาคนอาสาเป็นผู้กอง-หมวด แล้วรับหม้อสนาม ภาชนะใส่อาหารประจำกองพัน หมวดกับผู้กองประเดิมตักอาหารแก่ลูกน้องมื้อแรก เราเข้านั่งโดยให้จับเป็นคู่ๆเป็นแถว แต่เมื่อหลายคนเริ่มหยิบช้อนออกมา ครูฝึกก็ขอหน่อย ให้มื้อนี้คลุกแกงส้มกุ้งลงข้าวและปลาทอดผ่า แล้วกินด้วยมือ ...หลังจากนั้นเริ่มทำการเซ็นรายชื่อธุรการต่างๆ(มีการขอเปลี่ยนบัดดี้นอนกับบัดดี้กินข้าวตอนนี้ บัดดี้นอนเป็นอิสลาม ต้องแยกไป) จนล่วงเลยถึงอาหารเย็น ( เวลาผ่านไปเร็วดีแฮะ - -) มื้อเย็นเป็นข้าวกับแกง(ไรไม่รู้ มันมืดๆมีแต่รสผัก) ผัด(โคตร)ผักหมูกับถั่วแดงที่เปลือกนอกยังกะถั่วลิสง(มื้อสุดท้ายที่ใช้มือ) แล้วเข้ารับฟังการ(เอาตัวรอดและ)ปฐมพยาบาล สัตว์มีพิษต่างๆในพื้นที่และทหารผู้นำ ฟังจบก็ราวๆ3ทุ่ม ครูฝึกออกมาแจงเรื่องวินัยกับสุขาภิบาลต่างๆ หมวดจัดชุดเวรแล้วก็เข้านอนกันไป

กองร้อยแยกเป็น อินทรี เสือดำ ฉลามขาว 3กองร้อยๆละ3หมวดๆละ5หมู่ แต่หมวดที่เรียนพาราเซลคือร้อย1และร้อย2หมวด1

ข้าพเจ้าอยู่ร้อย1(อินทรี) หมวด2 หมู่4

+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-++-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+

วันที่2

ค่ำคืนเดือนเพ็ญที่หนาวเย็นราว9-10องศาเซลเซียลได้ หมดไปเมื่อนกหวืดหัวหน้ากองร้อยปลุกราวๆตี5ครึ่ง เพื่อรวมพลออกกำลังกายตอนเช้า ส่วนใหญ่ใส่ชุดเต็มตัว มีบ้างใส่เสื้อกันหนาว บ้างใส่ครึ่งท่อน เมื่อออกกำลังกายเสร็จ มีการจัดลำดับฝึกสถานี ครูฝึกให้เราเข้าเต้นท์หยิบของที่จำเป็นใส่กระเป๋าเพื่อเดินทางตามสถานี แต่ก่อนอื่นก็รับข้าวเช้าซะก่อน(มื้อนี้ไม่ได้บันทึกว่ากินไรแฮะ แถมคลาดกับบัดดี้กินข้าวเพราะมืดอีก) หลังจากนั้นรวมพลเดินทาง(และยัดหม้อสนามลงกระเป๋าไปด้วย) เราออกเดินทางไปด้านหลังกองพัน เป็นที่นาแห้งแล้งมีคันนาอยู่บ้าง เมื่อมาถึงจุดนึงจึงให้จัดแถวแล้วปลดเป้เพื่อจัดแถวที่จุดใหม่ แต่แล้วครูฝึกก็สั่งหมอบ!!(จุดนี้โดนทุกคนอยู่แล้ว) คลานต่ำ(โดยให้มือขัดหลัง)ไปถึงครูฝึก(ราว20เมตร)!! แล้วเอาโคลนพรางหน้าทุกคน!! แล้วเราก็บรรจงละเลงพอกหน้าทุกคน(ดินสอหายเอาตอนนี้อีก ดีว่ามีปากกาอีกอัน) เพื่อเข้าทำการรับการฝึกวิชาจู่โจมสายหมวดลาดตระเวนรบ หาข่าว และตีโฉบฉวย(แล้วในหมวดกว่าครึ่งขอเป็นชุดสาธิต - - เอาก็เอาฟะ) เมื่อทำการฝึกเสร็จ เราก็เดินทางกลับเข้ากองพันเพื่อกินข้าวเที่ยงที่เป็นข้าว+แกงป่าไก่+หมูแผ่น จากนั้นเรียนรู้วิธีจัดชุดรับของทางอากาศ นั่งคลุกดินพลางดูคนที่ต้องแบกเครื่องบินบังคับขนาดน่าจะเมตรกว่าตามครูฝึกเพื่อจำลองว่าเป็นเครื่องบินส่งของอีก(วิ่งไปทั่วกองร้อยรัศมีกว่า100เมตรได้) เสร็จแล้ววิ่งกลับกองพัน(วิ่งจริงๆนะ)เพื่อรับข้าวเย็นเป็นข้าว+แกงไก่ไรไม่รู้น้ำแดงๆ+ผัดผักและถั่วดำ (- -*)แล้วเข้ารับตัดผมเป็นทรงสกินเฮดเบอรื4พร้อมสังเวยอีก20บาท เมื่อท้องฟ้าเริ่มมืดจึงเข้าที่รวมพล ครูฝึกตั้งเครื่องฉายเปิดหนังไรไม่รู้เกี่ยวกับWW2 ดูไม่ทันจบก็รับฟังบรรยายการถือกำเนิดของเหล่าสงครามพิเศษ และการจัดตารางฝึกใหม่ของพาราเซลที่จะไม่เหมือนผลัดอื่นๆ เมื่อฟังเสร็จมีการซ่อมเรื่องวินัยแล้วไล่เข้าเต้นท์ไป ในคืนนั้นหมวกแดงไล่ตามเต้นท์ หลังไหนมีเสียงมีไฟโนเล่นหมด(ไม่โดน รอดไป)

พันอะไร41 41 ร้อยไหนร้อย1ๆ ฉายาอินทรีๆ โฉบเฉี่ยว ว่องไว รวดเร็ว มองการณ์ไหล เอี้ยๆๆ

____________________________________________________________________

วันที่3

กลางคืนหนาวจากเมื่อวานอีก(ถึงขนาดถอนหายใจแล้วเห็นไอเลย) ตื่นเพราะความหนาวหลายครั้ง ตื่นเวลาเดิมขึ้นมาออกกำลังกายด้วยสภาพไม่ต่างจากเมื่อวานเท่าไร แล้วรวมพลเต็มสูตรเข้ารับข้าวเป็นข้าว+ผัดผัก(อีกครั้ง)กับแกงผัก(อีก....) วันนี้มีการแจกแจงซื้อสมุดพกปากกากันเลยซื้อใหม่ครบเซตเผื่อไว้ เสร็จแล้วออกเดินทางไปสู่ถนนหลักเข้าสถานียิงปืนฉับพลันด้วยM16 จัดแถววางเป้ แล้วจัดชุดยิง เมื่อข้าน้อยเข้าประจำจุดยิง อะไรดลให้ปืนข้าพเจ้าติดขัดยิงนัดนึงก็ยิงไม่ออกจนนัดที่2จึงเปลี่ยนปืนแล้วลงนั่งยิงจนหมดแม็ก(ล่อซะหูอื้อหมด) แล้วออกมาพักแนวป่า เห็นเดินไปมาข้างในเยอะเลยเดินไปดู มีของป่าตั้งตระหง่านให้อุดหนุนเป็นไอติมกะทิใส่ขนมปัง วัดหมดได้ซักพักชุดยิงจะหมดแล้วก็รวมพลยกเป้กระเถิบมาที่จุดเรียนแผนที่เข็มทิศ(ฟังไปจะหลับไป) แล้วเดินลากท่อนไม่ที่ครูฝึกให้หาเพื่อเอาไปต้มน้ำล้างจาน(หมดเพราะเวรกลางคืนเอาไปทำไฟผิงแก้หนาวกันซะ...) มาถึงกองพันก็จัดลำดับรับข้าวเที่ยงเป็นข้าว+ไข่พะโล้+ไส้กรอกไก่ บ่ายออกเดินทางมาจุดหน้าผาลงทางดิ่งที่เราลงรถแล้วเจอเมื่อวันแรกเพื่อรับการฝึกการลงทางดิ่งแล้วการใช้โหนสไลด์ข้ามลำน้ำ(แล้วลงน้ำ) ตอนลงหน้าผาถูงมือจับเชือกไม่ค่อย ลงเร็วซะเหวอเลย พวกที่ลงน้ำแล้วเข้าห้องน้ำนานกับยืนหน้าห้องน้ำก็โดนเล่นด้วย(เหตุผลไรไม่แน่ใจ) แล้วก็เดินแถวกลับสู้กองพันรับข้าวเย็นเป็นข้าว+แกงป่าไก่(อีกครั้ง)+ปลาหวานและถั่วเขียว เมื่อฟ้าเริ่มมืด กองร้อนอินทรีจึงเดินทางไปหลังกองพันแต่คนละทางกับฝึกจู่โจมเพื่อฝึกแผนที่เข็มทิศภาคกลางคืน เมื่อออกเดินทางแยกตามชุดก็มีเรื่องเยอะ ทั้งหลง ทั้งเจอรถ(แล้วจะซุ่มตีเค้าซะงั้น) เหยียบหนามทะลุรองเท้าแต่ไม่ถึงกับโดนเท้า มืดจัด(เพราะเข้าดงป่า)ขนาดบางคนเดินชนต้นไม้ก็มี ชุดเราดำเนินการหาจุดเจอ1ใน2จุดแล้ว แต่จุดที่2เกิดความลังเลในสิ่งที่พบจึงกลับมารายงาน แล้วใครไม่รู้แนะขึ้นมา(แต่ก็ผิดอยู่ดี) ก็รับโทษไปซะวิดพื้น20 แล้วเดินกลับกองพัน ก่อนนอนตอนนี้มีการถามถึงความต้องการที่จะเอาผ้าพันคอประจำกองพันกันไหม เมื่อไต่ถามเสร็จก็เข้านอนกันไป

ปี5สวมหมวกเหล็กเดินผ่านขณะฝึกลงทางดิ่งให้เห็นว่าปีหน้าเราจะเป็นอย่างไร

นิ่งเป็นหลับ ขยับเป็นแดก แยกเป็นหลง ทำตัวมึนงงสับสนคือภารกิจหลัก

วันที่4

ค่ำคืนหนาวที่หนาวโคตรๆเท่าที่เจอมาในรอบ3ปีที่เขาชนไก่ที่สุดเจอในคืนนี้แหละ คราวนี้ออกกำลังกายก็ไม่หายหนาวเลย ข้าวเช้าเป็นข้าว+ผัดผักเผ็ดหมู+แกงโคตรจืด วันนี้ใครที่ไต่ผากับเล่นสไลด์ก็ตั้งแถวเข้ารับรูปตัวเองพร้อมจ่ายเงิน(รูปต้องหาเอง ส่องไฟเอง ไม่มีชื่อกำกับ จำหน้าตัวเองได้ไหม = =+) ตอนนี้มีการผนวกหมวดที่1จากร้อย2ซึ่งเป็นหมวดพาราฌวลเช่นกันเข้ามา แล้วเมื่ออีก2กองร้อยเข้าฝึกตามปกติ รถขนคนก็มารับเราเข้าเขตอำนวยการเพื่อเข้ารับการบรรยายอุปกรณ์และการปฏิบัติต่างๆในการโดดร่มแบบพาราเซล ตามด้วยเข้าฐานฝึกการโดดร่มพาราเซลที่2กับที่3 ทำไม่ได้ดีเลย พักเที่ยงได้ที่รวมพลประจำกองฝึกพาราเซลที่ไม่ห่างจากสถานีฝึกเป็นที่กินข้าวแห่งที่2 ข้าวเที่ยงเป็นข้าว+แกงลูกชิ้นหมู+ไข่ต้มโดยได้ใช้จานหลุมครั้งแรกตั้งแต่มาถึงเขาชนไก่ ทานเสร็จก็คลายเครียดด้วยการเดินไปร้านขายน้ำ(ร้านแรกที่ได้ซื้อที่ห่างเกือบ100เมตร)ซื้อน้ำอัดลมขนมปังอัดลงท้องไปจำนวนนึง เมื่อรวมพลตอนบ่ายมีนศท.ญ.ที่เรียนพาราเซลมาร่วมฝึกด้วย(คึกคักกันขึ้นมาเลย ปากหมาหาเรื่องจนมีรด.ญ.ด่ากลับขึ้นมา) ตอนบ่ายได้ฝึกแค่3สถานีจาก4สถานีโดยผู้หญิงส่วนใหญ่ได้แค่ดูเพราะเวลาน้อยก็ต้องรวมพลรับอาหารอีกครา(เหมือนจะทานบ่อยแต่มันหิวจริงๆนะ) ข้าวเย็นเป็นข้าว+แกงเผ็ดผัก+โคตรผัดผัก+ซุปเม็ดถั่วแดงอันน้อยนิด(ซุปกากถั่วแดงกระมั้ง) แต่ตอนไปล้างเห็นที่ทิ้งข้าวหมูมีถั่วแดงทิ้งอยู่แล้วมันน่า....- -* ตอนเย็นก็เข้ารับฟังบรรยายการโดดร่มจากสไลด์โชว์จนจบ แล้วก็แยกส่วนช-ญ ชายนั่งรถกลับกองพัน โดยข้าพเจ้าเป็นในระลอกที่2 ระหว่างนั่งรอเห็นปี3เข้าจุดฟังบรรยายและร้องเพลงกันมันส์เลย รด.ญ.ปีไรไม่รู้เดินผ่าน พวกปากหาเรื่องก็แซวอยู่ได้ ครูฝึกมองใหญ่ แล่วเมื่อรถมาจึงบึ่งรถกลับกองพันที่ลมหนาวเริ่มพัดมาแล้วก็ทำร.บ.จ.แล้วเข้านอนไป

สถานีที่ต้องผ่านเพื่อให้ได้โดนร่มมีสถานีบังคับร่ม(บังคับว่าต้องผ่าน) สถานีลงพื้น2ฟุต สถานีลงพื้น4ฟุต และสถานีรอกวิ่ง คนที่ผ่านครบจะได้โดดในวันถัดไปหรือตอนบ่ายเลย

+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+

วันที่5

ความหนาวเริ่มลดลงไปถึงขนาดที่พ่นลมแล้วไม่มีไอแล้ว ข้าวเช้าเป็นข้าว+แกงเลือดหมู+ผัดขิงหมู วันนี้มีการถ่ายรูปตามหมวด-หมู่พาราเซล แต่คนถ่ายให้ได้หมู่ - -*ฝีมือหมวดที่เค้า-ลบ(สายัน)ก็โดนปลดกลางคัน(จากความเห็นโดยรวม)โดยมีหมวดใหม่ได้รับการโหวตมาดำรงแทน(ทำหน้าที่ได้ดีนะ คนใหม่ชื่อใหม่ มหาลัยปี4 - -)แล้วก็นั่งรถเข้าฝึก4สถานีเหมือนเดิม(เป็นช่วงที่ต้องวนเวียนสถานีเหล่านี้)จนข้าวเที่ยงเป็นข้าว+แกงโคตรผัก(อีก....แล้ว)+ปลาตากแห้ง แล้วก็อุดหนุนร้านน้ำประจำต่อ ตอนบ่ายรด.ญ.ก็มาเข้าร่วมฝึกด้วยอีกครารอบบ่ายเริ่มมีการอบรมแต่ละสถานีเพิ่มขึ้นจากเดิมบ้าง เสร็จแล้วเราก็นั่งรถที่ตอนแรกนึกว่ากลับกองพัน แต่มายังที่สนามโดดพาราเซลแทน เพื่อมาเคลียร์พื้นที่สำหรับวันโดด ดึงวัชพืชแรก เคลียร์ต้นไม้ จุดต่างๆที่อันตรายออก แล้วให้เดินกลับกองพันที่ห่างไปราว2กิโลได้ มาถึงก็มีการอุดหนุนร้านท้องถิ่น(ราคาโหดดีแฮะ - -*)ตุนไว้ ข้าวเย็นเป็นข้าว+แกงฝัก+น้ำพริกอ๋อง(ที่ผักมากกว่าหมูอีก) และเมื่อรวมพลแต่เข้าช้ากันก็รับโทษกันไป แล้วเข้ารับฟังการปฏิบัติสถานการณ์48ชม.ที่โดนลดเหลือ24ชม.(ในวันนี้จริงคือต้องเข้าป่าแล้วนอนในป่า แต่พาราเซลต้องเข้า4สถานีแทน) เมื่อรับคำสั่งเสร็จก็เข้านอนกันไป

วันนี้มีคนในกองร้อยได้รับฉายา ทิง กับ เหี๊ย(หน้าคล้ายกันเลยโดนจับคู่กัน) แต่เหี๊ยกลับมีฉายาต่ออีกว่า เหี๊ยตึงปี๋ ....ขณะหวนควรหวนในใจนะ

วันที่6

คืนนี้อุ่นกว่าเดิมต่อเนื่องเป็นนัยว่าช่วงหนาวของเขาชนไก่หมดไปแล้ว เมื่อคืนเข้าเวรครั้งแรกนับแต่ฝึกที่เขาชนไก่มา ประจำด้านหลังกองพันที่ชาวบ้านอาจจะโผล่มาได้เลยต้องกันจุดนี้ไว้(ไม่งั้นของหายได้) ถึงยามเช้าเมื่อรวมพลเสร็จ(ไม่ได้กินข้าวเช้า) หมวดขอให้ไปประจำพลวิทยุอะไหล่(เหล่าสื่อสารนี่นะ) ก่อนออกเดินทางมีการพรางหน้าด้วยสีเหลืองและดำ แล้วออกเดินทางไปด้านหลังกองพันแต่ไกลกว่าเดิมมาก จนเข้าเขตลานกว้างที่นึงแล้วดำเนินการรับของทางอากาศ(ได้ไวไวกล่องนึง- -*) แล้วออกเดินทางไปจุดที่ตั้งกลางป่าเขียว(ระหว่างทางมีการถูกเฝ้ามองโดยกองร้อยอื่นด้วย) เมื่อมาถึงมีการจัดแจงแยกหน้าที่ตามลำดับในหมู่หมวด ระหว่างกำลังจัดข้าวของ ครูฝึกก็ให้ไปช่วยยกกระสอบข้าวหนัก50โลลงทางชันเดินร้อยเมตร แถมเวรเฝ้าระวัง(แกล้ง)ถามสัญญาณผ่านจนคนที่ช่วยยกอีกคนล้มเลย เมื่อขนเสร็จก็เข้าพลัดเปลี่ยนกับพลวิทยุหลักบ้าง(ที่เรียนมาได้ใช้นิดเดียวเอง) กลุ่มต่างๆจัดแต่งบังเกอร์ตน ส่วนนึงก็จัดแจงทำอาหารในหม้อสนาม ข้าวเที่ยงเป็นข้าว+หมุต้ม+ปลาหวาน สักพักมีปัญหาจากการที่คนส่วนนึงออกไปเอาน้ำแต่ลืมรหัสผ่านจนต้องวิทยุมาเรียกหมวดไปยืนยันตัวรับกลับมา ตอนบ่ายมีวิทยุเข้ามามอบภารกิจแก่แต่ละกองร้อย หมวดเรากับอีกหมวดนึงถูกให้เฝ้าระวังพื้นที่ ส่วนอีก2หมวดจะไปฝึกตีโฉบฉวย ตอนนี้ครูฝึกจะให้คนว่างๆไปจดเพลงมารช์พลร่มมาซะ ระหว่างที่เฝ้าระวังก็มักมีเหตุจากการที่คนในกลุ่มไม่รักษาวินัยจนเข้าใจผิดว่าเป็นอีกฝ่ายบ่อยๆถึงขั้นที่หัวหน้าหมวดทั้ง2ต้องไปตราวการณ์อีกด้านของแม่น้ำที่อยู่ด้านนึงของที่ตั้ง ซึ่งถ้าเราถูกอีกฝ่ายจับได้คืนนี้โดนซ่อมยาวแน่ แต่ก็ไม่มีอะไรในกอไผ่ พอพวกที่ตีโฉบฉวยกลับมา สองหมวดที่เหลือก็ทำการฝึกซ้อมตีโฉบฉวยในที่ตั้ง แล้วทานข้าวเย็นด้วยเมนูรวมมิตรที่มีอยู่ที่งจากมื้อกลางวัน ปลากกระป๋อง แกงพริกหมู จากนั้นย้ายกำลังออกเดินทางออกจาที่ตั้งในป่าเดินอ้อมนู่นี่จนมีคนเจ็บรายทาง หมวดต้องเช็คตั้งแต่ต้นยันท้ายแถวราวร้อยกว่าเมตร เราต้องวิทยุเรียกไปทั่วแต่ไม่มีใครตอบรับ จนครูฝึกมาและดำเนินการเรียกรถพาไปรพ. ตอนนั้นฟ้าเริ่มมืดแล้วจึงหยุดเดินแถวแล้วให้หมวดเรากับอีกหมวดนึงเข้าทำการฝึกตีโฉบฉวย โดยสมมุติให้กองไฟและคนที่ไม่มีหน้าที่อีกจำนวนนึงเป็นข้าศึก เสร็จภารกิจเราจึงเดินทางกลับเข้ากองพัน เคลียร์อุปกรณ์ต่างๆแล้วเข้านอนกันไป

ถึงจะตั้งโค้ดไว้แต่แทบไม่ได้ใช้เพราะใช้คำตรงกันทั้งนั้น(แล้วตั้งโค้ดทำไม)

ไข่ แทน ข่าว

รับรองฝ่าย ถามหัวใจอินทรี ตอบ ผึ้งน้อย

เรียนพาราเซลจะร็กันเท่านั้นเพราะเป็นชื่อกองพันของรด.ญที่ฝึกด้วย) สัญญาณผ่าน ถาม คนป่า ตอบ แมวซาว

\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/

วันที่7

ครึ่งทางของการฝึก คืนนี้ความหนาวมลายหายสิ้น อาจจะแค่เย็นๆพอรู้สึกเอง ร่างกายเริ่มออกอาการเพลียขึ้นมาบ้าง เช้านี้กองร้อยอื่นที่ไม่ได้ฝึกพาราเซลก็เก็บข้าวของเตรียมตัวกลับกันแล้ว ข้าวเช้าเป็นข้าว+ไก่ทอดราดน้ำพริก+ต้มเลือดหมู(มื้อดีสุดที่ได้เจอแล้วละมั้ง) ครูฝึกอนุญาตให้อาบน้ำได้ที่แม่น้ำสโตง(ฝายเก็บน้ำนะแหละ) จากนั้นเราก็เดินทางมาลานพระบรมรูปเพื่อปิดการฝึกของผลัดปกติและเปิดการฝึกพาราเซล(ระหว่างนักรถ ร้องเพลงกันมันส์มาก)โดดยมีรด.ญ.เช้าประจำหมวดเป็นทางการ เมื่อทำพิธีเสร็จ ครูฝึกมอบธงประจำการฝึกให้พลธงรักษาไว้(สาบานว่าจะรักษาด้วยชีวิต) แต่ครูฝึกเดินมาขอก็มอบให้ง่ายๆ(เฮ้ย - -*) แถมมีการเย้ยก่อนจากไป จากนั้นเดิน หมอบ เดินในท่านั่ง จนถึงที่รวมพลพาราเซลก็มีคนเข้ามาร่วมฝึกเพิ่ม(มีทั้งรด. ครูผู้กำกับยศชั้นนายพันโทกับพันตรี ทหารขนส่งร้อนตรี ยศแปรผกผันกับขนาดตัวนะ และคนอื่นที่ไม่ได้เจอ)แล้วเดินประกอบหมอบกึ้งคุกเข่าเดินจากลานไปถึงจุดรวมพลพาราเซล ข้าวเที่ยงเป็นข้าว+แกงส้ม+ปลาตากแห้ง ตอนบ่ายจึงเข้า4สถานีแต่วันนี้ไม่ใช่ซ้อมแต่เป็นการสอบแล้ว เพื่อหาคนไปโดดในวันพรุ่งนี้ แต่ข้าน้อยผ่านแค่1ใน4เท่านั้น(บังคับร่ม...- -*) แล้วจึงรวมกินข้าวเย็นเป็นข้าว+ผัดพริกหยวกหมู+ผัดผักไก่+ถั่วแดงแบบเต็มเม็ดเต็มช่องถาดซะที ตอนเย็นเข้าชมดูวิดีโอภาพการฝึกและการโดดของร่มจริงและพาราเซล(จะหลับเอา) จากนั้นแยกช-ญนั่งรถกลับกองพันกลับมาก็แจงเรื่องค่าเสื้อรุ่นและผ้าพันคอ เป๋าตังคืเบาขึ้นเลย ช่วงนี้มีการเปลี่ยนคนในแต่ละหมวดให้เท่ากัน(หมวดเพิ่มเยอะกว่าเดิม) เสร็จแล้วก็เข้านอนกันไป

ต่อให้ไม่ผ่านครบ4สถานีก็โดดได้ แต่ลงมาไม่สวยเท่านั้น

/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\

วันที่8

คืนนี้หนาวนิดหน่อย แต่ยุงนี่สิ ชวนตื่นตลอด ด้วยสภาพล้ากันหรือเปล่า ทำให้เข้าแถวช้าจนโดนเล่นออกกำลังกายตอนเช้าซะ(ลุกนั่งเป็นร้อย) เมื่อจัดแถวเสร็จ ก็แยกคนที่โดดวันนี้ออกไป ส่วนที่ผ่านไม่ครบก็ขึ้นรถไป4สถานีเช่นเดิม มาถึงที่รวมพลพาราเซลก็จัดแจงแยกชุดบริการข้าวเช้าที่เป็นข้าว+ไก่ผัดขิง(ขิง:ไก่=3:1)+แกงลูกชิ้นหนังหมู รอบเช้านี้ผ่านเพิ่มอีก1สถานี(2ตีน) แต่อันอื่นๆเหมือนจะเวิร์ค(อันที่ผ่านแล้วไม่ต้องสอบก็ได้ แต่ซ้อมไว้) จากนั้นก็รวมพลรับข้าวเที่ยง(ชีวิตวันนึงจะเหลือแค่นี้แล้วเรอะ) เป็นข้าว+แกงผักไรขาวๆมะรุ+ปลาหมึกแห้ง(เค็มโคตร) จากนั้นเข้า4สถานีต่อ คราวนี้เก็บ4ฟุตได้ พอถึงสถานีบังคับร่ม คนที่ไปโดดมาเล่าประสบการณ์ช็อคให้ฟังว่ามีคนนึงโดดลงมาแล้วตกเข้าดงไม้หนาม แต่หลุดเข้าตรงกลางที่ไม่มีหนามพอดี(ไม่งั้นเป็นเม่น) ถามว่ามีของดีอะไร จึงรู้ว่าเค้าห้อยหลวงพ่อเบจิต้ากับนารูโตะ(เฮ้ย - - ช่วยได้จิงงะ ถ้าห้อยฮารุฮิละ) จากนั้นก็รวมพลเพื่อรับอาหารเย็นต่อไป(ชีวิตช้านมีเพียงเท่านี้~) ข้าวเย็นเป็นข้าว+น้ำพริกเผาจิ้มกับผัก+แกงหน่อไม้+ถั่วดำ(มีเติมรอบ2) พอกำลังเติมน้ำใส่กระติก ครูฝึกขับรถผ่านข้างหลังแล้วมีคนบอกว่ามีธงพาราเซลอยู่ในรถก็จู่โจมรถกัน(รถกระบะขนาดเล็กโดนคนเกือบ20คนล้อม) แต่ข้างในไม่ปรากฏธง (เฮ้ย - -*) จากนั้นรวมกันที่หน้าหอโดด34ฟุต ชี้แจงและหาทางแก้ไขจากการโดดในวันนี้ และรับเสื้อรุ่นที่มีรหัสตนเองคนละ2ตัว บางคนก็มีการแลกสื้อกัน เมื่อเสร็จก็ขึ้นอัดกระป๋องกลับกองพัน มาถึงก็โดนยึดเต้นท์นอนโดยช่อง3 มาถ่ายหนังไรไม่รู้แต่ได้ยินว่ากองร้อยทหารหญิงไรเนี่ย(ผู้หญิงถ่ายหนังกองพันลูกผู้ชาย) เปิดสปอร์ตไลท์ซะสว่างไปทั่ว เลยต้องย้ายเต้นท์กระเทิบไปอีกฝากเลย แล้วครูฝึกอนุญาตให้วันนี้อาบน้ำที่สโตงริเวอร์ แต่3ชุดๆละ7นาที แถบไม่ได้ทำอะไรเลย มีการเช็คคนเผื่ออาจจะผุดในอีก2วันก่อนนอน คืนนี้โดนเวรตอนตี2ประจำที่เดิม ตอนที่บัดดี้กำลังจะไปเรียกพลัดเวรต่อไป มีเสียงในพุ่มไม้(ได้ข่าวว่ามีงูแถวนี้อีก) ล่อซะใจหายแว่บไป เดินไปซัดกาแฟแก้วนึง(กินก่อนนอนก็หลับอยู่ดีแหละ) พอเวรถัดไปมาก็เดินกลับไปนอนต่อ(ยุงรังความทั้งคืน - -*)

ช็อตเด็ดประจำวัน ที่สถานี2ฟุต เมื่อต้องมาคุมจุดที่ซ้อมลงพื้น มีคนเล่นทำเป็นพลซุ่มยิงไปที่ครูฝึก ระวัง เล็ง...3..2...1...โอ้ย! *-* โดนคิกจากด้านหลังล้มทั้งยืนโดยเพื่อนที่กำลังฝึกฟาดเท้ามาโดนเข้าให้

*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*

วันที่9

หลังจากตื่นขึ้นมาเพราะยุงก่อนเสียงนกหวีดไม่กี่นาที จัดแจงแต่งตัวไปร่วมพลเช่นทุกวัน(เริ่มจะอยู่เหมือนบ้าน) หลังจากแยกชุดเทสกับโดดแล้วให้ไปสนามโดดแล้ว ครูฝึกให้เคลียร์ขยะโดยรอบ แล้วมีการชักนำให้พานพบกับธงใหม่ของเรา ผืนทำจากถุงกระสอบสีดำติดรูปอะไรไม่รู้แล้วให้เชิญวิ่งไปทั่วกองพันแล้วรับฉายาใหม่ พารา~~~~ตุ้บ!!(- -* ลางไหมเนี่ย) ตอนนี้หมวดเราเหลือคนไม่ผ่าน4สถานีเพียง17คน น้อยที่สุดใน4หมวดแล้วนะ จากนั้นอันเชิญธงสุ่ที่4สถานี ขณะรอที่รวมพลเพื่อรอกินข้าวเช้า ครูฝึกที่เป็นสารวัตรทหารหญิง(เป็นรุ่นพี่พาราเซลด้วย)เข้ามาก่อกวน ตอด ฉกชิงและทำลายธงหลายรอบจนต้องเพิ่มคณะกันธงมากขึ้น ครูฝึกให้กติกามาอีกว่าถ้าคนอื่นมาแตะธงให้ร้อง เอี้ย~~~~!!ไล่ไป(แต่ไม่ได้ผลดอก) ข้าวเช้าเป็นอะไรเดิมเช่นฟมูผัดมะเขือแบบเขาชนไก่แบะแกงฝักอีกครา กองกำลังธงตอนนี้จากเดิมชาย3มีการให้รด.ญ.นั่งเป็นนางกวักชูมือ2มือแบบแมวกันธงอีก(- - ซะงั้น) ในเช้านี้ในที่สุดก็ผ่านรอกวิ่งซะที!! แต่ตอนเรียกรวมก็ไม่ไป ได้ยินว่าตอนบ่ายลมแรง ไม่ชัวร์อะ เลยกินข้าวเที่ยงเป็นข้าวราดน้ำ(ไร้)ไข่พะโล้กับไส้กรอก แล้วเดินไปซัดน้ำอัดลม สปอนเซอร์กับขนมปังอีกซักหน่อย แล้วจัดชุดไปส่วนที่สอบไม่ผ่านอยู่ เลยไปประจำ2ฟุตเพื่อซ้อมอีกสักหน่อย ระหว่างนั้นมีรุ่นพี่ให้มาเขียนทำเนียบรุ่นและขายอาร์มพาราเซลราคาอัน20บาท ที่สถานีวิ่งรอก ครูฝึกสอนเพลงมาร์ชพลร่ม คราวนี้ร้องเป็นเลย จากนั้นชายเชิญธงกลับกองพันมารับข้าวเย็นเป็นข้าว+แกงหน่อไม้+ผัดฟักหมู และโคตรซึ้งกับถั่วเขียวก้นหม้อมีแต่ก้อนน้ำตาล กินไม่ได้เลย จากนั้นมีการสั่งรวมแต่เข้าช้าก็โดนลุกนั่งอีกคราเป็นร้อย แล้วให้อยู่นอกเขตเต้นท์ จากนั้นครูฝึกก็เรียกให้คนจำนวนหนึ่งไปเอาร่มใหม่มาจากที่ตากไว้ที่สถานีลงทางดิ่ง(เพราะชุดเก็บกู้ทำขาดไป2 ราคาแต่ละตัว2หมื่น ซื้อเพลย์สองได้นะ - -*) แล้วรวมพลกันประชุมเรื่องจัดหาตัวแทนที่จะอาสาโชว์วันผบ.ทบ.มาต้องการ30 แต่ตอนนี้ได้8คน จากนั้นก็ฟัเรื่องราวครูฝึกสมัยประจำที่ต่างๆ ฟังเสร็จจากนั้นก็เข้านอนกันไป

-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-

วันที่10

เช้าวันนี้เสียงไอดังและถี่กว่าทุกวัน คงมาจากสภาพอากาศแหละนะ ก่อนโดดต้องทำการเปลี่ยนจากจังเกิ้ลเป็นคอมแบท(ใส่จังเกิ้ลก็ได้ แต่อยากเท้าพลิก) ได้คู่มาอย่างคับ จากนั้นช่วยขนของอุปกรณ์ต่างๆขึ้นรถและขึ้นรถไปยังสนามโดด ส่งอุปกรณ์ตามจุดต่างๆแล้วมาลงยังจุดขึ้นร่ม เข้าจัดชุดโดด ได้ประจำเป็นชุดที่4คนที่10คนสุดท้ายของชุด ระหวางรอโดดก็นั่งดูคนอื่นโดดร่ม เห็นการตกแต่ละคนไกลๆ มีตกป่าบ้างพอหวิวขึ้นบ้าง จากนั้นเมื่อถึงตาชุดเราก็ลุกเดินไปรายงานตัวจากนั้นเดินไปจุดแต่งตัวเช็คสภาพชุดแล้วเข้ารอหลังร่มจนถึงตาเรา เดินไปยังหน้าร่มครูฝึกเดินเข้ามาคุยเช็คสติ เพื่อนคนอื่นช่วยติดสายร่มและเช็ค จากนั้นเดินมาประกบสายโยงกับสายดึงที่ติดกับรถ รถเลื่อนให้สายพอตึง คนประคองเชือกชูเป็นแนวระวังเชือกเกี่ยวพื้น จากนั้นครูก็วิทยุที่ติดลำโพงให้ได้ยินกันทั่วเป็นสัญญาณว่าพร้อม จากนั้นให้สัญญาณรถวิ่ง เราออกวิ่งตาม เชือกเริ่มตึง ประมาณก้าวที่5-6 ร่มกินลมดึงตัวเราขึ้นฟ้า เริ่มมองเห็นรถหน้าฝุ่นหลังรถ คนเริ่มตัวเล็กลงเรื่อยๆจนรถวิ่งมาถึงจุดลงพื้นจึงหยุดรถ คนคุมการโดดชูธง วนธง3รอบ และตี เป็นสัญญาณให้กระทำการดึงสลักที่ห้ามไกไม่ให้เชือกหลุดก่อนกำหนดออก นิ้วเตรียมเหนี่วไก ก้มหน้า แล้วยิงเชือกที่รั้งตัวออกไป แม้จะฝึกมาเก่งแต่ก็ต้องทำการต่างๆตามประกาศจากครูฝึกที่อยู่ในเต้นท์ข้างๆจุดโดดต่อไป เมื่อหลุดจากเชือก เริ่มรู้สึกอย่างที่ฝึกที่สถานีบังคับร่มเพียงแต่เหวอหน่อย ร่มมุ่งไปทางอื่นครูฝึกสั่งการให้บังคับร่มมายังจุดตก ดึงสายเชือกเพื่อบังคับร่ม แต่กว่าร่มจะเลี้ยวตามต้องการก็2-3วิได้ อีกไมถึง10วิจะถึงพื้นเริ่มเตรียมการลงพื้นจุดตกที่ปูด้วยแกลบ บีบสามจุด เข่า ส้นเท้า ปลายเท้าไม่ให้ขาหักและลงพื้นพร้อมกลิ้งไล่น้ำหนักตามด้านข้างไม่ให้กระแทกแผ่นหลังไม่งั้นจุก คงเพราะลมตอนเช้าไม่แรงมากเลยพอลงได้สวยหน่อย คนจุดเก็บร่มวิ่งดำเนินการเช็คสติ(รด.ญ.ที่เห็นหน้าแล้วนึกว่าตูลงมาถึงนรกแล้วเรอะ - - ) จัดการแก้รัดที่ขาเพื่อให้วิ่งได้ แล้วแบกร่มกลับไปจุดขึ้นร่มที่น่าจะไกลเกือบกิโลได้ (อย่างอื่นไม่เท่าไร แต่เหนื่อยแบกร่มกลับนี้สุดๆเลย) มาถึงจุดขึ้นร่มก็ปลดขอร่มส่งร่มคืนถอดชุด แล้วรายงานตัวว่าโดดแล้ว แล้วนั่งรอต่อไปดูคนอื่นโดดพลาง จากนั้นเมื่อหมดชุดจึงเดินกลับไปจุดลงพื้นเพื่อกินข้าวเป็นข้าว+แกงฝัก+ผัดพริกหมู กินเสร็จก็เดินไปมาเติมน้ำแล้วก็ แว่บเห็นคนเดินออกมาพร้อมไอติม ของป่าน่าซื้ออีกครา กำลังจะซื้อเริ่มมีการเรียกรวมพล(- - โอ้วไม่) เลยซื้อแล้ววิ่งไปขึ้นรถที่ทำหน้าที่คอยสาวเชือกขนเชือกโรยเชือกที่ใช้ในการโดด พลขับกับสาวนหน้ารถก็กำลังซัดไอติมด้วย แล้วเราก็เห็นฮัมวี่ที่คอยลากร่มออกมาจากจุดของหวานป่าพร้อมเสบียงหวานๆเต็มมือทุกคน(โห นั่งรถฮัมวี่ซื้อเลยรึ) ตอนบ่ายลมเริ่มแรง ทำการโรยเชือกเสร็จสรรพ แต่ทำการโดดไป2คน ลมเริ่มเปลี่ยนทิศกลับด้า คาดว่า2คนนั้นจะลงคารวะฮ่องเต้แหง เลยต้องทำการเก็บเชือก(สาวเชือกยาวกว่า400มตรนะ) ประมาณสามเชือกโดยผลัดกับอีกคนบนรถ แล้วทำการโรยเชือกอีกด้านของจุดลงพื้น ในขณะที่เราขนเชือก เห็นคนอื่นต้องเดินจากจุดขึ้นร่มแถมบางคนต้องยกเต้นท์ด้วยนี้มัน... จากนั้นทำการโดดร่มไปได้สัก20ร่มก็ต้องหยุดเพราะลมแรงเกินว่าจะลงปลอดภัย กินข้าวบ่ายเป็นข้าว+แกงถั่วงอกใส่ลูกชั้น+ไข่ต้ม และไอติมอีกรอบ จากนั้นช-ญ ญขึ้นรถกลับกองพัน ส่วนชเดินกลับกองพันที่ห่างไปราว3กิโลมาถึงเห็นกลุ่มอื่นๆในชุดครึ่งท่อน จึงเปลี่ยนเป็นชุดครึ่งท่อนแล้วนอนพักได้สักนึงตื่น ลุกขึ้นมาอย่างมึนหัว ครูฝึกอนุญาตให้อาบน้ำ แต่ตูไม่อาบ(อาบแล้วกลัวสกปรก) มีคนโดนแมงป่องต่อยตอนอาบน้ำประมาณ2คน(ใกล้เต้นท์นอนจัง ไปหลบเต้นท์ใครป่าวเนี่ย) แล้วรวมกินข้าวเย็นเป็นข้าว+แกงปลาไร้ไม่รู้+กุนเชียง+ถั่วแดง(ของหวานหลวงมีแต่ถั่วแหงๆ) จากนั้นรวมพลแจงเรื่องผ้าพันคอกองพัน แล้วครูฝึกสอนมาร์ชพลร่มอีกครั้ง แต่ด้วยการข่าวยังไงไม่ทราบ มีคนพบธงในเต้นท์ครู(รู้ที่หลังว่าจงใจ) เราจึงกระทาการปฏิญาณและออกกำลังการเป็นค่าธง คืนธงพาราตุ้บและอัญเชิญธงพาราเซลมาปกป้องอีกครา จากนั้นเคลียร์เรื่องเวรและเรื่องผ้าพันคอที่ไม่แล้วเสร็จจนเวลายืนยาว ตอนนั้นมีคนข้างหลังทะเลาะกันเรื่องความเห็นจนเป็นเรื่องราวใหญ่โตจนครูฝึกต้องมาไกล่เกลี่ย(ทะเลาะกันคือแตกความสามัคคี ทางทหารถือโทษมาก) จากนั้นจึงแยกย้ายเข้านอน

()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()

วันที่11

เมื่อคืนไม่รู้สึกถึงความเย็นอีกแล้ว เข้าแถวเช้าเสียงไอมีให้ได้ยินตลอด ธงพาราเซลครูฝึกเข้ามาตอดหลายรอบ(พลธงระวังหน่อยเซ่ - -) จากนั้นจัดแถวเดินไปตั้งแต่ฟ้ามืดยันฟ้าสว่าง แต่เช้านี้สว่างแบบแดงฉาน(เอาสิเว้ย ลางเรอะ) มาถึงจุดโดด โดนให้ไปอยู่จุดคอยประคองเชือกที่จะอยู่ตรงกลางระหว่างรถลากกับผู้โดด คอยหระคองเชือกให้ตึงไว้ แต่เมื่อมาถึงจุดดำเนินการ ครูท่านก็ให้ฟิตร่างกายด้วยการวิดพื้นเป็นร้อย จากนั้นจัดชุดได้อยู่ชุดที่2 พลัดเปลี่ยนชุดละ20ร่ม เมื่อมาถึงชุดเรา พึ่งเคยได้ทำหน้าที่ครั้งแรก ก็โดนเชือกขณะขึ้นแล้วเบี่ยงขวาผู้โดดซ้านคนปรคองฟาดเข้าที่หัว(เฮดช็อต!!) มึนไปพักนึง จากนั้นราวๆคนที่6คราวนี้หนักว่า ลมพัดเข้าข้างทางๆขวาของผู้โดด ดีที่ครูฝึกสั่งหยุดรถ ไม่งั้นชนกินหินแน่ แล้วเราทำหน้าที่จนครับ20ร่มแล้วพลัดเปลี่ยนไปนั่งรอต่อ แต่พอถึงกลางๆชุดที่3ของคนส่งเชือกมีอันต้องเปลี่ยนจุดโดดเพราะร่มซะแล้ว ต้องเดินเกือบ2กิโลแถมมาถึงจุดโดดที่เป็นสนามปืนค.ปี5ที่มีเป้ายิงต้องไปถอนอีก แถมแถวนั้นที่ร่มๆหายากชิบ ร้อน น้ำกระติกจะหมดอีก นั่งเผ้ามองจนนักโดดคนสุดท้ายโดดเสร็จจึงถูกสั่งให้รวมแล้วโดนออกกำลังกาย(ข้อหาไรก็ม่ายรุ) แล้วให้ไปตั้งเป้าช่วยเก็บเต้นท์(ต้องวิ่งด้วย) จากนั้นช่วยยกของเดินไปจุดลงพื้น เจอพลขับร้อยตรขอแพลงเพราะน้ำหนักตัวร่วม100กิโลเลยลงมาแรง ข้าวเที่ยงเป็นข้าว+ไข่เค็ม(งบเค็ม)+ต้มเลือดหมู(วันนี้ไอติมไม่มาขายแฮะ - - ) จากนั้นจัดแจงกระติดน้ำและอุปกรณ์ไรเสร็จก็รวมพล เมื่อประมาณว่าโดดกันหมดแล้วเลยจะเก็บค่าครูให้ลงหมอบตั้งเข่า มือจับหู แล้วศอกยันพื้น คลานไปสัก20เมตรได้ยินเสียงโวยวาย เงยมาเห็นธงอยู่ในมือครูฝึกนั่งหลังฮัมวี่วิ่งหนีไปต่อหน้าต่อตา~~~ - -******** (ประมาณว่าครูเค้าจะให้พลธงเชิญธงกลับแล้วบอกว่าให้ส่งธงมาก่อนแล้วจะให้ปีนขึ้นรถ แต่โดนดึงเขาเล่นเลย) จากนั้นโดนให้เอาธงอันใหม่ออกมา คราวนี้สภาพเป็นกระสอบปุ๋ยสีขาวผูกกับไม้ไผ่ที่ยอดไม้ติดขวดสปอร์นเซอร์ เรียกธงนี้ว่า พารา~~~~ซอย(ซอยอะไร) จากนั้นเดิน:วิ่งกลับกองพัน(ด้วยกันทั้งชายหญิง)อัตราเดิน50เมตรวิ่ง100เมตรสลับไป จนถึงกองพันเลยต้องก๋งร้านทหารเกณฑ์ด้วยสอนเซอร์และเสีบงอื่นๆ(รู้สึกตัวอีกทีตังค์เหลือไม่ถึงสามร้อย ToT) กินข้าวเที่ยง จากนั้น...ให้จัดแยกตามหมวดแล้ว ครูฝึกแต่งเป็นกระเทยพอฮาบอกว่าตนเป็นมิสพาราเซลปีที่แล้ว จากนั้นเดินไปยังด้านหลังกองพันแยกตามหมวดเรียงตอนเรียงหนึ่ง(ช้าโดน) หมวดเราเจอให้เอาโคลนที่เปื้อนน้ำห้องน้ำ(มี4คนให้ไปจิ้มขี้ในห้องน้ำด้วย)มาพรางหน้า เอาใบไม่ขัดหู หมอบ วิดพื้น นอนหงาย วิ่งพลางร้องเพลงมาร์ชพลร่มหลายรอบ(ของDelta(หมวด4)ให้เอากิ่งไม่เสียบหลังประมาณชุดพรางสไนเปอร์) จนถึงลานกว้างจุดนึงด้านหน้าเป็นป่าแห้ง บริเวณมีการสันทนาการกันโดยส่งตัวแทนไปแข่ง ถ้าแพ้โดนทั้งหมวด โดน2รอบลุกนั่งเริ่มชินแล้ว และแล้วครูฝึกก็สร้างอีเว้นท์ว่าให้ทุกคนเข้าป่าแห้งข้างหน้าให้หมด และต้องหนีครูฝึกข้างในให้พ้นด้วย ไม่งั้นเหนือย เมื่อได้สัญญาณทุกคนก็วิ่งเข้าไป ในนั้นครูฝึกก็วิ่งไล่ไปมา(- -* เหนื่อยโคตร) จนมีเสียงนหวีดแล้วมารวมพล(เจ็บไรไม่เจ็บวิ่งออกมากิ่งไม้ฟาดหน้า) จากนั้นครูฝึกให้หาฟืนว่าจะทำแคมป์ไฟ(เหมือนจะจงใจ) แล้วมีคนเจอแกนไม้ธง คราวนี้ล้อมซะยังกะรักบี้ล้อมบอล จากนั้นเดินขบวนไปริมแม่น้ำที่ห่างไปราว400เมตรได้ มีการประกวดมิสพาราเซล เจ๊ประกวดเต้นเพลงหยั่งกะเต้นอะโกโก้แน่ะ เมื่อได้แล้วจึงส่งมิสพาราเซลไปรับธง(จริงๆเค้าจะให้เราขึ้นไปเอาที่ยอดเขาชนไก่ แต่ตอนประกวดเสร็จก็มืดซะแล้ว) เมื่อได้รัธงมาก็เดินกลับกองพันยาว มีแจกน้ำจุดนึง แต่คนเจ็บรายทางมืด มองกิ่งไม้ไม่ค่อยเห็น ทางเป็นหลุมไปทั่ว เดินจนถึงกองพัน(มีคนมึนว่าไม่ใช่กองพันอีก - -) กะจะเข้านอนเลยมีให้กินข้าวเย็นตอนมืดเป็นข้าว+มัสมั่นหมู+ผัดขิงหมู+ถั่วดำ(กว่าจะได้กินโดนคัดฉาก ขัดหลัง จับหู จมูก ปาก หัว คาง หลายๆๆๆๆรอบ กว่าจะได้กิน)จากนั้นเข้ารวมที่รวมพลส่งคืนธงพาราซอยและสรรเสริญธงพาราเซล มีการเลี้ยงกินเงาน ส้ม น้ำหวานแดงโดยให้ญกินก่อนเพราะซักพัก รด.ญ.ก็นั่งรถไปรังผึ้งส่วนเราเก็บเกี่ยวของเหลือกัน(มีน้ำแดงรอละลายให้เวรกลางคืนที่เฝ้าธงอีก) จากนั้นเข้านอนโดยตั้งว่าเวรตี2-3แต่โดนปลุกเที่ยงคืน(อ้าวเฮ้ย - -*) มารู้ทีหลังว่าบัดดี้ไปแลกเวรเอาไว้ตอนไหนมะรุ เดินไปครูฝึกยังไม่นอนเลย พอเราเข้าเวรครูก็เริ่มแยกย้ายเข้านอนแล้วอนุญาตให้ทานของที่เหลือ แต่เราเอาขนมปังที่ตุนไว้ออกมาโดยหวังว่าจะเป็นไส้ลูกเกดหรือหมูหยองแต่กลับกลายเป็นไส้เผือก...เลยให้ลูกหมาที่ร่วมเวรด้วย2ตัวกิน บัดดี้ที่เป้นอิสลามขอให้ช่วยไล่หมาแต่มันก็ไม่ค่อยจะยอมก่าง เค้าเลยต้องเอาไม้ตีจนมันหนีห่างไป ก่อนเข้านอนก็ซัดกาแฟเล่นแก้ว เดินกลับมีเสียงดังชะมัด ไม่รู้เพราะรองเท้ารึเปล่า ล่อซะเต้นท์ที่ผ่านตื่นเลย(โทษทีๆ)มองฟ้าบัดนี้จันทร์เสี้ยวซะแล้ว

วันที่12

ค่ำคืนที่ไม่หนาว เสียงไอยามเช้ารุนแรงขึ้นกว่าเดิม ราวกับร่างกายแต่ละคนใกล้สุดๆแล้วแต่ค่อนข้างเฮฮษกันมากเพราะเราโดดร่มกันแล้วทุกคน เหลือเพียงพิธีประดับปีก วันนี้เผลี่ยนจากเพลงจิ๊บรด.กับเพลงปลุกใจเป็นเพลงสากลคนเมืองบ้าง ส่วนนึงเขียนทำเนียบรุ่น บ้างก็นอนพัก เดินไปมานั่งพัก จนกระทั่งผึ้งน้อยบินมา(รด.ญนั่งรถมานะแหละ)จึงเริ่มซักซ้อมพิธีขั้นตอนในการประดับปีก ตอนจัดชุดแถวมีการแยกส่วนภูมิภาคที่ต้องกลับก่อนออกมาเอาใบประกาศ แล้วปล่อยให้พักรอบกองพัน นอนไปวูบนึง ร้านเคลื่อนที่ก็มารีดตังค์อีกครา(ขายราคานักท่องเที่ยวเลยเรอะ) จากนั้นก็กลับไปนอนใต้ต้นไม้ได้ซักพักก็รวมพลเพื่อซ้อมอีกรอบ แต่ตอนนี้แหละมีไอ้พวกอยู่ไม่สุขเล่นขว้างหินแต่ไปโดนตารด.ญ.เข้า ครูฝึกก็ไล่ให้รด.ช.ทั้งหมดไปอยู่กลางแดดนานโคตร... ซ้อมพอเข้าใจสองสามรอบแล้วก็ถึงเวลากินข้าวแหละ เป็นข้าว+แกงเขียวหวานหมู+หมูแผ่น(ได้ไม่ครบทุกคน - -*) จากนั้นก็ซ้อมต่อจนชัวร์แล้วปล่อยให้พัก ร้านค้าเคลื่อนที่มาอีกคราหลังจากสินค้าขาดสต็อก ขณะที่กำลังจะกินสปอร์นเซอร์นั่นเอง ครูฝึกก็สั่งรวมเลยต้องถือไปด้วย แล้วก็ให้ชุดด้านหน้า(โดนด้วย)ไปเคลียร์รอบผาลงทางดิ่งเพื่อเตรียมที่ต้อนรับผบ.ทบ. กลุ่มหน้าที่พิเศษออกเดินไปยังหน้าผา เก็บขยะโดยรอบ ยกเต้นท์เล็กน้อย แล้วก็นั่งรอ...ดูชุดสาธิตซักซ้อมการลงทางดิ่งแบบหน้าผาและขาสกีฮ. ลงได้เร็วโคตรนึกว่าหน้าจะกระแทกซะอีก เวลาผ่านไปราวชั่วโมง เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรให้ทำเราจึงเดินกลับกองพันไปนอนใต้ต้นไม่ต้นเดิม คณะเฮฮาทั้งหลายเริ่มก่อตัว มีทั้งกลุ่มที่เอาปิ๊บมาตีร้องเพลง(ซึ่งโดนครูฝึกเล่นข้อหาเจี๊ยวจ๊าว) กลุ่มเล่นตะกร้อ(ได้ยินว่าขออนุญาตแล้ว) แถมกลุ่มทอมทะเลาะกะผู้หญิงเรื่องไรไม่รู้ ครูฝึกต้องมาประกาศไมค์ให้อยู่ในความสงบ จนได้นอนพักนึงก็ได้เวลาข้าวเย็นแหละ เป็นข้าวเย็นมื้อสุดท้ายที่เขาชนไก่เป็นข้าว+แกงฟักไก่+น้ำพริงอ๋อง(ผักกลบหมูหมด)+ถั่วเขียว(กินแบบปกติซะที) เสร็จแล้วจึงชี้แจงเหตุวันพรุ่งนี้แล้วเข้านอนกันไป

<><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><>

วันที่13

วันนี้เราเริ่มตื่นกันตี4ครึ่งเพี่อเตรียมเก็บของยัดลงกระเป๋า(แล้วทำไมขากลับมาใหญ่กว่าตอนมาได้ฟะ) จากนั้นยกกระเป๋าเข้าที่รวมพล มีการร่วมอัลยกอดคอร้องเพลงกัน จับมือกับครูฝึก มีคนร้องไห้ด้วย จากนั้นเราออกเดินทางไปยังจุดลงพื้นที่ตอนนี้มีการตั้งเวทีขึ้นมา รด.ญ.มารออยู่แล้ว มีการซักซ้อมพิธีอีกเล็กน้อย จากนั้นจึงเริ่มพิธีโดยให้ตัวแทนนักโดดจากนักเรียน8คนทำการโดดแบบพาราเซลเอาปีกมาที่เวที(มีร่มนึงตกมาคลุมหัวอีก) จากนั้นเป็นผู้ใหญ่ในกองนสร.โดดลงมาเดินได้เลย จากนั้นจึงเข้าพิธีประดับปีกและรับประกาศ(ที่ไม่ได้ตรงคนรับ แล้วที่จัดแถวเขียนชื่อเรียงตัวเพื่อ...- -*) จากนั้นเราได้รับงานสุดท้ายเป็นเก็บเชือกโดดใส่รอกแล้วขึ้นรถขนมาเก็บที่กองพัน(ยืนขายันกันรอกตกตลอดทางมากกว่า) มาถึงเค้าก็กินข้าวกันแล้วเป็นข้าว+แกงผักดองใส่ไก่+ผัดมะเขือหมู จากนั้นรวมพลมอบธงคืนและส่งใบประกาศตรงคนซักที อตนนี้พลัดต่อไปเริ่มเดินมาแล้ว เราจึงสะพายกระเป๋าออกเดินไปยังจุดผาลงทางดิ่ง ระหว่างทางอำลากับครูฝึกและทหารที่มาส่งข้าวรายทาง มาถึงจัดชุดแยกรถรอขบวนแล้วขึ้นรถมากระทำพิธีปิดที่ลานร.7(ก่อนทำพิธีเดินไปซัดอาหารและน้ำที่ข้างกองอำนวยการไปตั้งเยอะ) ขณะทำพิธีมีการข่มกันเองในชั้นปี2-5(ปี4ดังสุดเฟ้ย) แล้วรอขึ้นรถ จนบ่าย2จึงออกจากเขาชนไก่ ออกมาได้ซักพักก็เริ่มหลับกันมีบ้างสาวนนอนอ้าปากอีก นั่งซักพักก็วูบตามไป ตื่นอีกครั้งที่แถวปิ่นเกล้า(ภาพเดิมของการกลับ) ตอนนี้พวกที่ไม่ได้เห็นสาวมาตั้ง13วันเริ่มออกอาการไปทั่ว(ช้านมึนหัวเลยไม่ร่วมด้วย) จนถึงสวนเจ้าเชตุเวลา16.30น. ลงมากระทำการกล่าวคำต่างๆแล้วให้ออกประตูด้านข้างที่ล้อมด้วยร้านขายน้ำ ร่วมอำลาและจับมือผู้ร่วมชะตากรรมกันมา และเดินทางกลับสู่นรกในวันต่อไป

รวมรูปต่างๆที่มี

รูปแนะนำ

http://i60.photobucket.com/albums/h30/souldevil/50-02-14/SANY0119.jpg

http://i60.photobucket.com/albums/h30/souldevil/50-02-14/SANY0138.jpg

รูปอื่นๆ

เรื่องราวอื่นๆเชิญพบได้ตัวเองที่เขาชนไก่ ถ้าไปได้นะ

หากมีข้อผิดพลาดใดขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย

ด้วยความเคารพ Bravo 39

edit @ 29 Oct 2007 22:45:34 by Souldevil

posted by souldevil, at 2007-Feb-24 11:48:3517

Previous | Next

souldevil
View full profile